Mémé - de Peetmoeder

Mémé - de Peetmoeder

Ge leert ne mens pas ècht kennen als er geld mee gemoeid is.
Alle maskers vallen af.
Het achterste van elke tong krijgt men dan te zien.
En die tong kan al ne keer wreed vuil zijn ...
En giftig ...
En genadeloos ...
Er vloeien woorden waar men later spijt van krijgt ...
Maar blijkbaar is geld al dat telt:

Een familieverhaal.
Pa is dood.
Ma leeft.
De ene zoon is gebleven, de andere vertrokken.
Maar elk jaar komen ze samen. Een keer.
Een gouden regel van ma.
Dan wordt er een foto getrokken ..
Onder de treurwilg ... die Pépé nog met zijn eigen handen heeft geplant ...
Het is op zo nen dag dat het spel begint ...

 

Voor Mémé - de Peetmoeder - werkten Johan en Jan voor de eerste keer echt artistiek samen. 
Ze creëerden een familie-epos waar geld en hebzucht centraal staan, met ontwrichte familierelaties tot gevolg. Ze snijden hiermee een gegeven aan dat van alle tijden en alle families is: eens er (veel) geld bij komt kijken, loopt het fout. Ze gaan op zoek naar het demonische kantje dat schuilt in zo goed als elk van ons. Maar in Mémé - de Peetmoeder - legt de ontstane ontwrichting iets helemaal anders bloot. 
Een groot verdriet…

 

IN DE PERS

**** Jan Sobrie was altijd al een goed scenarioschrijver, maar met Johan De Smet creëerde hij nu een echt stuk. ... Of 'Mémé' nu een thriller, melodrama of zwarte komedie is, blijft moeilijk te zeggen. Maar de regie zoekt duidelijk de grens tussen soapy en spooky. ... Het acteerspel leest als een promofolder voor toneel. DE STANDAARD, W. Hillaert

Jan Sobrie schildert een familie-epos dat ‘tragikomisch’ heet te zijn maar waaraan zich lelijk te snijden valt. Mémé - De peetmoeder is klassiek van opzet en snit, maar rijk in kleur en uitwerking. DE MORGEN, E. Coussens

Jan Sobrie schreef de tekst, regisseerde het stuk samen met Johan De Smet én speelt Luc op zijn eigengereide, vuil-vlammende manier, vrolijk banjerend tussen pure slapstick en wrange triestigheid. Lukas Smolders geeft hem als Laurent olijk weerwerk. De chemie spat van de scène als die twee samenspelen. Decleir vult haar (peet)moederrol in als een rustig baken. En Laurence Roothooft past haar speelstijl haast kameleongewijs per scène aan. Regisseur Johan De Smet laat alle speelstijlen naast elkaar bestaan en - kraak - jawel, dat doet de voorstelling soms een beetje kraken. Toch levert het vooral geweldige scènes op. .... Sobrie is een krak in personages laten terug- en vooruitblikken in woorden die even sappig als poëtisch zijn. KNACK, E. Van Steenberghe

EEN PRODUCTIE VAN KOPERGIETERY
CREATIE: Johan De Smet & Jan Sobrie
SPEL: Reinhilde Decleir, Laurence Roothooft, Lukas Smolders, Jan Sobrie
ART DIRECTION: Giovani Van Hoenacker
KOSTUUMS: Valerie Leroy
LICHT: Jeroen Doise
KLANK: Korneel Moreaux
TECHNIEK: Helmi Demeulemeester, Koen Demeyere, Bardia Mohammad, Sebastien Van Huffel
MET DE STEUN VAN Het Vlaams Fonds voor de Letteren
 
 
Leeftijd
16+
Jan Sobrie creëerde voor KOPERGIETERY de succesvolle monoloog Titus. Daarnaast schreef hij de tekst voor Het verdriet aan de overkant (regie: Eva Bal) en maakt hij samen met Geert Vandyck Remember me. Samen met Peter Monsaert creëerde hij Fimosis en Hola Que Tal voor Theater Antigone. Nog voor datzelfde huis speelde/creëerde hij Bekdichtzitstil (coproductie met Theater Artemis) en Woody (coproductie Lazarus). Voor televisie vertolkte hij een hoofdrol in de dramaserie Zuidflank (VTM).
 
Reinhilde Decleir is actrice en regisseuse. Ze speelt/de o.a. bij Arca, het Fakkeltheater, de Blauwe Maandag Compagnie, de Internationale
Nieuwe Scène, Het Toneelhuis en Theater Antigone. Op het scherm was ze te zien als ‘moemoe’ Vangenechten in de serie Van vlees en bloed,
als Nora in De ronde en in tal van Vlaamse tv-reeksen. In 2007 richtte ze het sociaalartistiek theater Tutti Fratelli op in Antwerpen. Tutti Fratelli
maakt theater met kansarmen. Reinhilde Decleir ontving in 2011 de Louis Paul Boonprijs, een prijs voor kunstenaars die uitblinken in maatschappelijke betrokkenheid. In 2015 ontving ze het Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap.
 
Laurence Roothooft studeerde in 2011 af aan de toneelacademie in Maastricht. Ze was onder meer te zien in de producties Almschi! (SKaGeN en Octopus), De eenzaamheid van de priemgetallen (Matzer theaterproducties), CCC, de vette jaren zijn voorbij (SKaGeN), Giovanni (Cie Cecilia), De verwondering (Toneelhuis) en Exhibit (House Crying Yellow Tears). Daarnaast speelde ze de hoofdrol in de Nederlandse langspeelfilm Silent City (Threes Anna) en was ze te zien in de tv-serie Marsman (één).
 
Lukas Smolders werkt als acteur voor diverse productie- en theaterhuizen. Van 2007 tot 2013 was Lukas vast verbonden aan het Nederlandse Ro Theater. Lukas was/is recent te zien in o.a. de theatervoorstellingen Hedda Gabbler (Toneelhuis, KVS), Alice (Abattoir Fermé) en Ivanov (Theater Malpertuis). Hij speelde tevens in de tv-serie Flikken (1999-2009), de film Gaston’s War (1997) en de tragikomische reeks Den Elfde van den Elfde (Eén, regie: Tom Van Dyck).
 
Johan De Smet is theatermaker en artistiek leider van KOPERGIETERY. Hij creëerde o.a. De legende van Woesterdam (coprod.
studio Orka), Gebroken dromen (coprod. Mambocito Mio), De geschiedenis van de wereld (samen met Titus De Voogdt) en
PITCHbull (samen met Joris Hessels, Compact Disk Dummies en Amaryllis Uitterlinden).