Een Pleidooi voor Zelfmoord

“Een pleidooi voor zelfmoord”, zei ze.
“Wat?”, vroeg hij. 
“Een Pleidooi voor Zelfmoord, dat is de titel.” 
“Wilt gij volk in de zaal?”.
“Ja. Veel volk.”, zei ze. 
“Niemand wil Een Pleidooi voor Zelfmoord zien!”

“In België plegen drie mensen per dag zelfmoord. 
Wereldwijd zijn het er drie per seconde. 
Meer mannen dan vrouwen. Het is taboe.” 
“Taboes horen in de taboesfeer. Niet in een titel.” 
Hij sloot zijn oren en zij stapte het podium op. 

Een Pleidooi voor Zelfmoord gaat over een jonge vrouw die ongelooflijk graag wil kunnen leven en tegelijk continu in dialoog is met de gedachte aan de zelfgekozen dood. 

Jozefien Mombaerts over de voorstelling – download het volledige interview hieronder:
“De titel is heftig, maar ik heb het gevoel dat er maatschappelijk soms ‘een pleidooi voor zelfmoord’ wordt gehouden. Door de maatschappij waarin we leven, doordat het onderwerp of onder de mat geschoven wordt of als abnormaal wordt weggezet, door de oordelen. Ik wil het net bespreekbaar maken.”