Fysiek theater
No translation available for this page"Kuddes” is geen dansvoorstelling, maar fysiek theater waarbij theater en dans gecombineerd worden. De spelers gebruiken vooral hun lichaam en hun mimiek/expressie om het verhaal te vertellen. De focus ligt op beweging in plaats van gesproken tekst.
Waarom kozen de makers ervoor om net met fysiek spel te werken?
Bekijk het antwoord van Axelle en Hendrik.
Er zijn veel vormen van theater die niet meteen in een hokje te passen zijn. Danstheater is echt apart genre of stroming. Voor een langere tijd betekende dans vooral: herkenbare en meetbare passen en bewegingen uitvoeren. Maar naar het einde van de twintigste eeuw werden die regels meer en meer los gelaten. Kan wandelen, vallen, vechten, rollen, botsen of zelfs stilstaan ook dans worden?
Het is vrij apart fenomeen dat zich ontwikkelde in de jaren 60 en 70 van de twintigste eeuw in Duitsland. Kunstenares Pina Bausch is hierbij een van de grootste pioniers. Vanaf de jaren 80 wordt de beweging ook in België groot. Een nieuwe generatie makers zoals Anne Teresa De Keersmaecker en later Meg Stuart worden internationaal bekend.
Dans komt dichter bij theater. Niet alle bewegingen moeten perfect uitgevoerd worden: het lichaam kan ook een verhaal vertellen en emoties oproepen. Het publiek leert ook anders kijken: wat vertelt het bewegende lichaam? Een danspas als drager van betekenis.
Leestip voor professionals: Moving Together, Theorizing and Making Contemporary van Rudi Laermans.
De inspiratie voor "Kuddes" werd mede gehaald vanuit verschillend bestaand werk. Hieronder vind je beeldmateriaal van Belgisch danstheatergezelschap Peeping Tom en de Duitse kunstenares Pina Bausch.
ACHTERAF
Bekijk de fragmenten hierboven of zoek zelf fragmenten op. Wat valt je op? Zijn er bewegingen die je herkent van in de voorstelling?
Onderstaand fragment uit STORM was voor de makers een grote bron aan inspiratie. Wat zie je? Is dit dans?
De jongeren bewegen opvallend vaak samen, bijna als één organisme. Maar binnen die groep zie je ook individuen die volgen, leiden, botsen of zich afzonderen. De choreografie vertelt geen verhaal met woorden. Toch kun je er van alles in herkennen: macht, groepsdruk, agressie, verbondenheid, verzet of de behoefte om ergens bij te horen.
Dat is de kracht van fysiek theater: het lichaam spreekt zonder iets te zeggen.
